אַלטע פֿעטערס
Old Uncles
Work 265 of 440
Page 320. 'Alte feters' (Old Uncles): The speaker enters 'shtub fun mayne brider' (house of my brothers) with small windows. He is 'der shtilster un der klenster' (the quietest and smallest), yet his eyes burn 'volfishn' (wolf-like). They don't recognize him, but he recognizes them. He deserves only 'a shvel a harte' (a hard threshold), not 'oybn-on' (place of honor). Old uncles arrive with 'krume shtivl' (crooked boots), 'hoykerdike pleytses' (hunchbacked shoulders), 'berd vi koltns' (beards like tangles). Each holds 'an adres fun a toytn brivl' (address from a dead letter) — relatives lost to emigration or death. They look 'vi opgenarte' (like cheated ones), with 'oygn... dertrunkene in yorn' (eyes drowned in years). With 'aynge'ekshntkayt fun a mesukn' (stubbornness of a dying man), they 'flemlen... zeyer oshikn zikorn' (flame apart their ancient memory). They bewail 'dem shoyn-zibn-mol-baveyntn korbn' (the already-seven-times-bewailed victim). The speaker's words only increase their 'krivdes' (grievances). 'Oyf Yesenins toyt' begins — Sergei Yesenin (1895-1925), celebrated Russian poet who hanged himself. Leivick saw him in New York 'in royte shtivelekh un in tsilinder' (in red boots and top hat) — 'a blonder volf' (blond wolf) among the 'tentser-kinder' (dancer-children) of the Imagist scene.
אַלטע פֿעטערס
אין שטוב פֿון מײַנע ברידער, — שטוב מיט קליינע פֿענצטער —
איך רוק אַרײַן מײַן קאָפּ און עלנבויגן:
איך בין פֿון אײַך דער שטילסטער און דער קלענסטער,
פֿאַרוואָס ברענען אַזוי וואָלפֿיש מײַנע אויגן?
איר האָט מיך ניט דערקענט, און איך דערקען אײַך.
מיר קומט קיין אויבן־אָן, — מיר קומט אַ שוועל אַ האַרטע:
פֿאַר זכיה אין פֿאַרשעמטקייט דאָ צו זען אײַך
זאָל שטיין בײַ דער טיר דער אורח דער געוואַרטער.
עס קומען אַלטע פֿעטערס מיט די קרומע שטיוול,
מיט הויקערדיקע פּלייצעס, און מיט בערד ווי קאָלטנס:
אין יעדנס האַנט אַן אַדרעס פֿון אַ טויטן בריוול
און אַ נאָמען אַ פֿאַרמעקטן, אַ צעקנאָלטן.
ווי אָפּגענאַרטע נעמען אַלטע פֿעטערס קוקן
מיט די אויגן די דערטרונקענע אין יאָרן,
און מיט דער לעצטער אײַנגעʼעקשנטקייט פֿון אַ מסוכּן,
פֿלעמלען זיי פֿונאַנדער זייער אָשיקן זכרון.
זיי נעמען אויסדערציילן הערצער ביטער,
און קריוודעס לייגן זיך אויף דיל ווי האָרבן,
און רייד, אַרויסגעשאָטענע דורך ציינער שיטער,
באַוויינען דעם שוין־זיבן־מאָל־באַוויינטן קרבן.
איך הער זיך צו מיט גליווערדיקן שווײַגן.
און אַז איך זאָג עפּעס, רײַצט־אויף דאָס זאָגן
נאָך מער די קריוודעס זייערע, דער וויי נעמט שטײַגן —
אַזוי אַ נאַכט אַ לאַנגע, ביז עס הייבט אָן טאָגן.
אויף יעסענינס טויט*)
איך האָב געזען דיך אויף ניו־יאָרקער גאַסן
אין רויטע שטיוועלעך און אין צילינדער:
האָסט אַלעמען דערצאָרנט ביז צום האַסן —
אַ בלאָנדער וואָלף צווישן טענצער־קינדער.
*) יעסענין, גרויסער רוסישער פּאָעט, האָט זיך אויפֿגעהאַנגען.
Alte feters
In shtub fun mayne brider, — shtub mit kleyne fentster —
ikh ruk arayn mayn kop un elnboygn:
ikh bin fun aykh der shtilster un der klenster,
farvos brenen azoy volfishn mayne oygn?
Ir hot mikh nit derkent, un ikh derken aykh.
Mir kumt keyn oybn-on, — mir kumt a shvel a harte:
far zkhiye in farshemtkayt do tsu zeen aykh
zol shteyn bay der tir der oyrekh der gevarter.
Es kumen alte feters mit di krume shtivl,
mit hoykerdike pleytses, un mit berd vi koltns:
in yedns hant an adres fun a toytn brivl
un a nomen a farmektn, a tseknoyltn.
Vi opgenarte nemen alte feters kukn
mit di oygn di dertrunkene in yorn,
un mit der letster aynge'ekshntkayt fun a mesukn,
flemlen zey funander zeyer oshikn zikorn.
Zey nemen oysdertzyeyln hertser biter,
un krivdes leygn zikh oyf dil vi horbn,
un reyd, aroysgesshotene durkh tseyner shiter,
baveynen dem shoyn-zibn-mol-baveyntn korbn.
Ikh her zikh tsu mit gliverdikn shvaygn.
Un az ikh zog epes, raytst-oyf dos zogn
nokh mer di krivdes zeyere, der vey nemt shtaygn —
azoy a nakht a lange, biz es heybt on togn.
Oyf Yesenins toyt*)
Ikh hob gezeen dikh oyf Nyu-Yorker gasn
in royte shtivelekh un in tsilinder:
host alemen dertsornt biz tsum hasn —
a blonder volf tsvishn tentser-kinder.
*) Yesenin, groyser rusisher poet, hot zikh oyfgehangen.
Old Uncles
In the house of my brothers, — house with small windows —
I push in my head and elbows:
I am the quietest and smallest of you,
why do my eyes burn so wolf-like?
You did not recognize me, and I recognize you.
No place of honor comes to me, — a hard threshold comes to me:
for the merit in shame of seeing you here
let the awaited guest stand at the door.
Old uncles come with crooked boots,
with hunchbacked shoulders, and with beards like tangles:
in each one's hand an address from a dead letter
and a name erased, crumpled.
Like cheated ones the old uncles look
with eyes drowned in years,
and with the last stubbornness of a dying man,
they flame apart their ancient memory.
They begin to recount bitter hearts,
and grievances lay themselves on the floor like ruins,
and words, poured out through sparse teeth,
bewail the already-seven-times-bewailed victim.
I listen with glowing silence.
And when I say something, my saying inflames
even more their grievances, the pain rises —
so a long night, until it begins to dawn.
On Yesenin's Death*)
I saw you on New York streets
in little red boots and top hat:
you angered everyone to the point of hatred —
a blond wolf among dancer-children.
*) Yesenin, great Russian poet, hanged himself.
Page 320. 'Alte feters' (Old Uncles): The speaker enters 'shtub fun mayne brider' (house of my brothers) with small windows. He is 'der shtilster un der klenster' (the quietest and smallest), yet his eyes burn 'volfishn' (wolf-like). They don't recognize him, but he recognizes them. He deserves only 'a shvel a harte' (a hard threshold), not 'oybn-on' (place of honor). Old uncles arrive with 'krume shtivl' (crooked boots), 'hoykerdike pleytses' (hunchbacked shoulders), 'berd vi koltns' (beards like tangles). Each holds 'an adres fun a toytn brivl' (address from a dead letter) — relatives lost to emigration or death. They look 'vi opgenarte' (like cheated ones), with 'oygn... dertrunkene in yorn' (eyes drowned in years). With 'aynge'ekshntkayt fun a mesukn' (stubbornness of a dying man), they 'flemlen... zeyer oshikn zikorn' (flame apart their ancient memory). They bewail 'dem shoyn-zibn-mol-baveyntn korbn' (the already-seven-times-bewailed victim). The speaker's words only increase their 'krivdes' (grievances). 'Oyf Yesenins toyt' begins — Sergei Yesenin (1895-1925), celebrated Russian poet who hanged himself. Leivick saw him in New York 'in royte shtivelekh un in tsilinder' (in red boots and top hat) — 'a blonder volf' (blond wolf) among the 'tentser-kinder' (dancer-children) of the Imagist scene.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions