דו קענסט
You Can
Poem 54 of 95
דו קענסט
,דו קענסט אַרומגיין פריי און פריילעך
,ווען אין מיר לאַנגזאַם, לאַנגזאַם וואַקסט אַ לעבן
.געפלאַנצט פון אונדז
וואָס האָט מיאוס איבערגעראַנדערט מיינע גלידער
,און זויגט מיין מאַרך און בלוט
און עגבערט מיינע בריסט
?פאַר מילך פאַנטאַנען
וואָס חלומ'ט זיך מיר אַזוי אָפט
,די אינקוויזיציע בעט
?וווּ אויסגעשטרעקט ליג איך אין שווערע ליידן
!אַ, סוד'דיקער לעבן, וואָס וואַקסט אין מיר
Du kenst
Du kenst arumgeyn fray un freylekh,
ven in mir langzam, langzam vakst a Lebn,
geflantst fun undz.
Vos hot mies ibergeandersht mayne Glider
un zoygt mayn Markh un Blut,
un egbert mayne Brist
far Milkh Fantanen?
Vos kholemt zikh mir azoy oft
di Inkvizitsye Bet,
vu oysgeshtrekt lig ikh in shvere Laydn?
A, soydes'diker Lebn, vos vakst in mir!
You Can
You can walk around free and joyful,
while in me slowly, slowly grows a life,
planted by us both.
Which has hideously transformed my limbs
and sucks my marrow and blood,
and hollows my breasts
into milk fountains?
Why do I dream so often
of the Inquisition Bed,
where stretched out I lie in heavy suffering?
Oh, secretive life, growing inside me!
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions