מײן שיף
My Ship
Poem 47 of 95
מײן שיף
מײן שיף איז אויסגעשטאַנען פיל שטורעמס. און דו, אינגל, קענסט
ניט צעברעכן מײן האַרץ. זאָל דיך ניט ווואונדערן, ווען דו וועסט מיך
באַגעגענען אַ לאַכנדיקע, אַ פרישע, אַ טאָג נאָך דעם, ווי דו האָסט מיר
.געזאָגט אַז דו ליבסט מיך שוין ניט מער
,מײן שיף וועט וואַקלען זיך אַ גאַנצע נאַכט אויף הויכע כוואַליעס
וועט קרעכצן, קלאָגן, ווי אַ קראַנק קינד, און ווי אַן אַלטעטשקע זיך בויגן
אָן אַ זײט, נאָר זי וועט זיך אויסגלײכן צוריק אויף מאָרגן, און שטיל זיך
.גליטשן אויפן בלויען אויבערפלאַך
Mayn Shif
Mayn Shif iz oysgeshtanen fil Shturems. Un du, Yingl, kenst
nit tsebrekhn mayn Harts. Zol dir nit vundern, ven du vest mir
bagegenen a lakhndike, a frishe, a Tog nokh dem, vi du host mir
gezogt az du libst mikh shoyn nit mer.
Mayn Shif vet valgern zikh a gantse Nakht oyf hoykhe Khvalyes,
vet krekhtsn, klogn, vi a krank Kind, un vi an Altetshke zikh boygn
on a Zayt, nor zi vet zikh oysglaykhn tsurik oyf Morgn, un shtil zikh
glitshn oyfn bloyen Oyberflakh.
My Ship
My ship has weathered many storms. And you, boy, cannot
break my heart. Don't be surprised when you meet me
laughing, fresh, one day after you told me
that you love me no more.
My ship will roll all night on high waves,
will groan, lament, like a sick child, and like an old woman bend
to one side, but she will straighten herself again by morning, and quietly
glide on the blue surface.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions