פֿענצטער צינדן זיך — שטאַרן צערוקן זיך;
Windows light up — stars move apart;
Work 282 of 440
Page 339. 'Oyf di akslen' continues: windows light, stars move, face appears, fingers call. 'Tate-toyt' (Father-Death) stands guard at the door as 'a shoymer a getrayer' (a faithful watchman), protecting from 'fremde... shlekhte' (strangers, evil ones). When asked whom he guards, father answers 'mayn zun hit ikh' (my son I guard). This transforms reality: 'der fremder vert noent' (the stranger becomes near), 'der shlekhter vert gut' (the evil becomes good). People radiate and announce: father carries son, and the son is 'ruyik... likhtik' (calm... bright). 'Yam-balade' (Sea-Ballad) begins: a mysterious 'zi' (she) 'vos nit tsu onrufn baym nomen' (not to be called by name), with brown face and pointed chin. She swims in ocean streams 'roythorik... mit oygn grin' (red-haired with green eyes). With whales in foaming sea, she rocks in longing, wanting 'ontsurirn' (to touch) the ship's hard armor 'mit farlibtn guf' (with amorous body) — a mermaid or water-spirit figure.
פֿענצטער צינדן זיך — שטאַרן צערוקן זיך;
פּנים באַווײַזט זיך — פֿינגער רופֿן.
איך בין דײַן געחלומטער,
איך בין דײַן געהאָפֿטער,
דו זאָגסט: קום —
קום איך אַרײַן.
טאַטע־טויט היט, בײַ דער טיר שטייט און היט,
אַ שומר אַ געטרײַער, היט און פֿאַרהיט
פֿון אויגן פֿון פֿרעמדע, פֿון שלעכטע.
אַ פֿרעמדער פֿרעגט: וועמען היטסטו בײַם טיר?
און טאַטע ענטפֿערט: מײַן זון היט איך.
אַזוי ווי ער זאָגט דאָס — ווערט דער פֿרעמדער נאָענט,
און דער שלעכטער ווערט גוט, און דער טרויער געטרייסט.
מענטשן צעשטראַלן זיך איבער אַלע גאַסן
און זאָגן אָן מיט פֿרייד:
דער טאַטע טראָגט אויף די אַקסלען דעם זון,
און דער זון איז רויִק,
און דער זון איז ליכטיק.
איך בין דײַן געחלומטער,
איך בין דײַן געהאָפֿטער,
דו זאָגסט: קום —
קום איך אַרײַן.
ים־באַלאַדע
זי, וואָס ניט צו אָנרופֿן בײַם נאָמען,
מיטן ברוינעם פּנים און געשפּיצטן קין,
זע איך אין די ימימדיקע שטראָמען
נאָכשווימען רויטהאָריק אויף מיט אויגן גרין.
מיט די וואַלפֿישן אין זידעניש פֿון שוימען
הוידעט זי זיך אין פֿאַרבענקונג אָפּ און אויף:
האַרטן פּאַנצער פֿון מײַן שיף, מײַן שיף פֿון טרוימען,
אָנצורירן איינמאָל מיט פֿאַרליבטן גוף.
Fentster tsindn zikh — shtarn tserukn zikh;
ponim bavayzt zikh — finger rufn.
Ikh bin dayn gekhlumter,
ikh bin dayn gehofter,
du zogst: kum —
kum ikh arayn.
Tate-toyt hit, bay der tir shteyt un hit,
a shoymer a getrayer, hit un farhit
fun oygn fun fremde, fun shlekhte.
A fremder fregt: vemen hitstu baym tir?
Un tate entfert: mayn zun hit ikh.
Azoy vi er zogt dos — vert der fremder noent,
un der shlekhter vert gut, un der troyer getreyst.
Mentshn tseshtrayln zikh iber ale gasn
un zogn on mit freyd:
Der tate trogt oyf di akslen dem zun,
un der zun iz ruyik,
un der zun iz likhtik.
Ikh bin dayn gekhlumter,
ikh bin dayn gehofter,
du zogst: kum —
kum ikh arayn.
Yam-balade
Zi, vos nit tsu onrufn baym nomen,
mitn broynem ponim un geshpitstn kin,
ze ikh in di yamidike shtromen
nokhshvimen roythorik oyf mit oygn grin.
Mit di valfishn in zidenish fun shoymen
hoydet zi zikh in farbenkung of un oyf:
hartn pantser fun mayn shif, mayn shif fun troymen,
ontsurirn eynmol mit farlibtn guf.
Windows light up — stars move apart;
a face appears — fingers call.
I am your dreamed-one,
I am your hoped-for,
you say: come —
I come in.
Father-Death guards, at the door stands and guards,
a faithful watchman, guards and protects
from eyes of strangers, of evil ones.
A stranger asks: whom do you guard at the door?
And father answers: my son I guard.
As soon as he says this — the stranger becomes near,
and the evil one becomes good, and the mourning consoled.
People radiate across all streets
and announce with joy:
The father carries on his shoulders the son,
and the son is calm,
and the son is bright.
I am your dreamed-one,
I am your hoped-for,
you say: come —
I come in.
Sea-Ballad
She, not to be called by name,
with the brown face and pointed chin,
I see in the oceanic streams
swimming after, red-haired, with green eyes.
With the whales in the seething of foam
she rocks herself in longing up and down:
the hard armor of my ship, my ship of dreams,
to touch once with an amorous body.
Page 339. 'Oyf di akslen' continues: windows light, stars move, face appears, fingers call. 'Tate-toyt' (Father-Death) stands guard at the door as 'a shoymer a getrayer' (a faithful watchman), protecting from 'fremde... shlekhte' (strangers, evil ones). When asked whom he guards, father answers 'mayn zun hit ikh' (my son I guard). This transforms reality: 'der fremder vert noent' (the stranger becomes near), 'der shlekhter vert gut' (the evil becomes good). People radiate and announce: father carries son, and the son is 'ruyik... likhtik' (calm... bright). 'Yam-balade' (Sea-Ballad) begins: a mysterious 'zi' (she) 'vos nit tsu onrufn baym nomen' (not to be called by name), with brown face and pointed chin. She swims in ocean streams 'roythorik... mit oygn grin' (red-haired with green eyes). With whales in foaming sea, she rocks in longing, wanting 'ontsurirn' (to touch) the ship's hard armor 'mit farlibtn guf' (with amorous body) — a mermaid or water-spirit figure.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions