קומט די נאַכט און נעמט פּלוצלונג וועבן
When night comes and suddenly weaves
Work 322 of 440
Page 379. 'Ovnt' conclusion: even when night weaves 'a keyt... fun shrek un farat' (a chain of fear and betrayal), he remains 'fartroyt' (entrusted) like stone and grass to the earth. 'Dos vayse papir' (The White Paper) begins: the paper 'farblent mikh' (blinds me); writing to the beloved, 'dos vort mit farlibkayt derkent mikh' (the word recognizes me with love). Coming from the rain on a flooded path, he inquired about 'dem goyrl fun undzere shpetere teg' (the fate of our later days — Hebrew 'goyrl'). Grasses bow back. Though 'di mode fun onkishufn glik' (the fashion of enchanted happiness) has passed, he speaks to plants, water, the road — searching for her beauty. Words shine 'mit vayskayt fun layb' (with whiteness of body), taking root like seeds. 'Fareter' (Traitor): crucial historical poem with footnote explaining it's about Leivick's 1929 protest against those in the Yiddish cultural world who welcomed the Arab perpetrators of the Hebron massacre. They call him 'fareter' (traitor), take their sons to the park where the 'osyendiker shoimer' (autumnal watchman — Hebrew 'shoimer') gathers leaves.
קומט די נאַכט און נעמט פּלוצלונג וועבן
אַ קייט אַרום מיר פֿון שרעק און פֿאַרראַט,
בלײַב איך אַלץ דיר פֿאַרטרויט מיט לײַב און לעבן,
ווי צו דער ערד דער שטיין, דאָס גראָז און בלאַט.
דאָס ווײַסע פּאַפּיר
דאָס ווײַסע פּאַפּיר פֿאַרבלענדט מיך,
איך שרײַב צו דיר וועגן דיר:
דאָס וואָרט מיט פֿאַרליבקייט דערקענט מיך,
שמייכלט־אויף פֿון מײַן יעדן באַריר.
איך בין געקומען פֿון אונטער אַ רעגן,
איך האָב געשפּאַנט איבער אַ פֿאַרפֿלייצטן וועג —
איך בין געגאַנגען אויפֿן שליאַך פֿרעגן
וועגן דעם גורל פֿון אונדזערע שפּעטערע טעג.
איך האָב זיך גענייגט צו גראָזן און זאַנגען,
זיי האָבן גענייגט זיך צו מיר צוריק —
כאָטש איך ווייס — ס׳איז שוין לאַנג פֿאַרגאַנגען
די מאָדע פֿון אָנכּישופֿן גליק.
האָב איך פֿונדעסטוועגן גערעדט אַזוינע שפּרוכן
צו געוויקסן, צו וואַסער, צום שליאַך:
איך האָב געזוכט, און איך זוך, און וועל זוכן
דײַן שיינקייט אין יעטווידער זאַך.
מיט ווײַסקייט פֿון לײַב לויכטן ווערטער:
זיי נעמען זיך צו, ווי קערנער צו אַ בייט —
עס זײַנען שוין דאָ אויף דער ערד אַזוינע ערטער,
וואו אונדזער יום־טובֿ איז אויף אייביק פֿאַרזייט.
פֿאַררעטער*
זיי רופֿן מיך אָן פֿאַררעטער,
און נעמען זייערע זין, און גייען אַוועק
אין פּאַרק אַרײַן, וואו פֿאַלנדיקע בלעטער
דער אָסיענדיקער שומר קלײַבט אָן פֿולע זעק.
*) אין שייכות מיט מײַן פּראָטעסט קעגן די, וואָס האָבן באַ־
גריסט די אַראַבער פֿאַר זייער פּאָגראָם אין חבֿרון אין 1929.
Kumt di nakht un nemt plutslung vebn
a keyt arum mir fun shrek un farat,
blyab ikh alts dir fartroyt mit layb un lebn,
vi tsu der erd der shteyn, dos groz un blat.
Dos vayse papir
Dos vayse papir farblend mikh,
ikh shrayb tsu dir vegn dir:
dos vort mit farlibkayt derkent mikh,
shmeykhlt-oyf fun mayn yedn barir.
Ikh bin gekumen fun unter a regn,
ikh hob geshtpant iber a farfleytstn veg —
ikh bin gegangen oyfn shlyakh fregn
vegn dem goyrl fun undzere shpetere teg.
Ikh hob zikh geneygt tsu grozn un zangen,
zey hobn geneygt zikh tsu mir tsurik —
khotsh ikh veys — s'iz shoyn lang fargangen
di mode fun onkishufn glik.
Hob ikh fundestvegn geredt azoyne shprukhn
tsu geviksen, tsu vaser, tsum shlyakh:
ikh hob gezukht, un ikh zukh, un vel zukhn
dayn sheynkayt in yetvider zakh.
Mit vayskayt fun layb loykhtn verter:
zey nemen zikh tsu, vi kerner tsu a beyt —
es zaynen shoyn do oyf der erd azoyne erter,
vu undzer yontev iz oyf eybik farzayt.
Fareter*
Zey rufn mikh on fareter,
un nemen zeyere zin, un geyen avek
in park arayn, vu falndike bleter
der osyendiker shoimer klaybt on fule zek.
*) In shaykhes mit mayn protest kegn di, vos hobn ba-
grist di araber far zeyer pogrom in Khevron in 1929.
When night comes and suddenly weaves
a chain around me of fear and betrayal,
I remain entrusted to you with body and life,
as to the earth the stone, the grass and leaf.
The White Paper
The white paper blinds me,
I write to you about you:
the word recognizes me with love,
smiles up from my every touch.
I have come from under a rain,
I strode over a flooded path —
I went asking on the road
about the fate of our later days.
I bowed to grasses and songs,
they bowed to me in return —
though I know — it has long passed
the fashion of enchanted happiness.
Yet I nevertheless spoke such words
to plants, to water, to the road:
I have searched, and I search, and will search
for your beauty in every single thing.
With whiteness of body words shine:
they take root, like seeds to a bed —
there are already such places on earth,
where our holiday is sown forever.
Traitor*
They call me traitor,
and take their sons, and go away
into the park, where falling leaves
the autumnal watchman gathers into full sacks.
*) In connection with my protest against those who greeted
the Arabs for their pogrom in Hebron in 1929.
Page 379. 'Ovnt' conclusion: even when night weaves 'a keyt... fun shrek un farat' (a chain of fear and betrayal), he remains 'fartroyt' (entrusted) like stone and grass to the earth. 'Dos vayse papir' (The White Paper) begins: the paper 'farblent mikh' (blinds me); writing to the beloved, 'dos vort mit farlibkayt derkent mikh' (the word recognizes me with love). Coming from the rain on a flooded path, he inquired about 'dem goyrl fun undzere shpetere teg' (the fate of our later days — Hebrew 'goyrl'). Grasses bow back. Though 'di mode fun onkishufn glik' (the fashion of enchanted happiness) has passed, he speaks to plants, water, the road — searching for her beauty. Words shine 'mit vayskayt fun layb' (with whiteness of body), taking root like seeds. 'Fareter' (Traitor): crucial historical poem with footnote explaining it's about Leivick's 1929 protest against those in the Yiddish cultural world who welcomed the Arab perpetrators of the Hebron massacre. They call him 'fareter' (traitor), take their sons to the park where the 'osyendiker shoimer' (autumnal watchman — Hebrew 'shoimer') gathers leaves.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions