די נאַרע איז קורץ
The Plank Bed Is Short
Work 23 of 440
Page 31. 'Di nare iz kurts' (The Plank Bed Is Short) depicts prisoners forced into grotesque intimacy — feet on faces, heads against chains, forced embrace. 'Bin shuldik, bin shuldik' (I Am Guilty) is a false confession poem: accused of crimes never committed, the prisoner submits, murmuring guilty. 'Fun vinkl tsu vinkl' (From Corner to Corner) shows the prisoner's restless pacing, writing and destroying, eyes fixed on the ceiling beam (implicit suicide contemplation).
די נאַרע איז קורץ
די נאַרע איז קורץ,
נאָר שלאָפֿן מוז יעדער זיך לייגן —
לייגט אײנער די פֿיס
דעם צווייטן אַרויף אויף די אויגן.
און אײנער דעם קאָפּ
שפּאַרט אָן צו דעם אַנדערנס קײטן:
די נאַרע איז ענג —
מוז יעדערער האַלדזן דעם צווייטן.
בין שולדיק, בין שולדיק
די טויערן אַלע פֿאַרשלאָסן,
די טירן מיט אײַזנס פֿאַרריגלט;
אַ האַנט אַ געהיימע מײַן שטערן
מיט בלוטיקע צײכנס באַזיגלט.
און עמעצנס קול מיט אַ בייזער
פֿאַרשיט מיך מיט ווערטער ווי שלאַנגען,
ער וואַרפֿט מיר אין פּנים פֿאַרברעכן
וואָס איך בין קײנמאָל ניט באַגאַנגען.
אומזיסט מײַנע טענות, באַווײַזן,
איך ווער אונטערטעניק, געדולדיק:
מיט ליפּן צוזאַמענגעדריקטע
איך מורמל: בין שולדיק, בין שולדיק.
פֿון ווינקל צו ווינקל
פֿון ווינקל צו ווינקל, צו פֿענצטער און טיר,
געשריבן, געמעקט און צעריסן:
געזעצט זיך, געלייגט זיך, פֿאַרוואָרפֿן דעם קאָפּ,
די אויגן צום באַלקן פֿאַרריסן.
Di nare iz kurts
Di nare iz kurts,
nor shlofn muz yeder zikh leygn —
leygt eyner di fis
dem tsveytn aroyf oyf di oygn.
Un eyner dem kop
shpart on tsu dem anderns keytn:
di nare iz eng —
muz yederer haldzn dem tsveytn.
Bin shuldik, bin shuldik
Di toyern ale farshlosn,
di tirn mit ayzns farriglt;
a hant a geheyme mayn shtern
mit blutike tseykns baziglt.
Un emetsns kol mit a beyzer
farshit mikh mit verter vi shlangn,
er varft mir in ponim farbrekhn
vos ikh bin keynmol nit bagangen.
Umzist mayne taynes, bavaysn,
ikh ver unterteynig, geduldik:
mit lipn tsuzamengedrikte
ikh murml: bin shuldik, bin shuldik.
Fun vinkl tsu vinkl
Fun vinkl tsu vinkl, tsu fentster un tir,
geshribn, gemekt un tserisn:
gezetst zikh, geleygt zikh, farvorfn dem kop,
di oygn tsum balkn farisn.
The Plank Bed Is Short
The plank bed is short,
but everyone must lay down to sleep —
one puts his feet
upon the other's eyes.
And one's head
rests against the other's chains:
the plank bed is narrow —
everyone must embrace the other.
I Am Guilty, I Am Guilty
All the gates are locked,
the doors barred with iron;
a secret hand has sealed my forehead
with bloody signs.
And someone's voice with angry
words like snakes pours over me,
he throws in my face crimes
that I never committed.
In vain my arguments, my proofs,
I become submissive, patient:
with lips pressed together
I murmur: I am guilty, I am guilty.
From Corner to Corner
From corner to corner, to window and door,
written, erased, and torn up:
sat down, lay down, threw back my head,
my eyes fixed on the beam.
Page 31. 'Di nare iz kurts' (The Plank Bed Is Short) depicts prisoners forced into grotesque intimacy — feet on faces, heads against chains, forced embrace. 'Bin shuldik, bin shuldik' (I Am Guilty) is a false confession poem: accused of crimes never committed, the prisoner submits, murmuring guilty. 'Fun vinkl tsu vinkl' (From Corner to Corner) shows the prisoner's restless pacing, writing and destroying, eyes fixed on the ceiling beam (implicit suicide contemplation).
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions