די בעבלעך הענגען ווי צעשפּאָלטענע אויערינגלעך,
The beans hang like split little earrings,
Work 220 of 440
Page 271. 'Mamzer Alfred' continuation. The portrait of Daddy Bishop: 'a darer, a geler' (thin, yellow), goose neck with a knob (Adam's apple), where no beard grows — a grotesque, reptilian figure. Mrs. Bishop has 'a horikn goyder' (a hairy goiter) and 'fartroyerte oygn' (mournful eyes), sitting 'farkrokhene' (hunched) as if in drowsy indifference to Alfred's screams. The boy chases behind a galloping horse with 'tseblutikte fislekh' (bloodied little feet). At night, naked on a rotted straw sack, Alfred smells the 'geler riakh' (yellow stench) that creeps in like worms. Looking at the moon, he compares it to the nightshirt of Daniel from the house across — a normal child with normal comforts. The heartbreaking prayer 'zay mayn shlof-hemd, levone, dek mikh tsu' (be my nightshirt, moon, cover me) expresses his desperate need for the simple covering and protection denied him.
די בעבלעך הענגען ווי צעשפּאָלטענע אויערינגלעך,
און ווילדע קראָפּעוועס פֿלעכטן זיך אין קאָלטענעס.
דעדי בישאָפּ — אַ דאַרער, אַ געלער,
מיט אַ האַלדז פֿון אַ גאַנדז און אַ קנאָפּ אין דער מיטן —
מיט אַ קין און מיט ליפּן, וואו קיינמאָל
זײַנען קיין וואָנצעס און באָרד ניט געוואַקסן.
דער עפּלבוים שלײַדערט פֿון זיך אַלע עפּל.
דער הונט ליגט אין בײַדל, דער קאָפּ צו די לאַפּעס,
מיט אַן אויסגעשטרעקטער צונג, ווי פֿון תּליה אַרונטער,
און סאָפּעט ווי אַ לעכערדיקער בלאָזבאַלג.
און זי — די בישאָפּיכע, אַ ברייט־צעגאָסענע,
מיט אַ האָריקן גוידער און פֿאַרטרויערטע אויגן
זיצט אַ פֿאַרקראָכענע אין שאָטן פֿון עפּלבוים
און הערט ווי אין שלעפֿערניש דאָס געבריל פֿון איר אַלפֿרעד.
איבערן האַרץ פֿון די פֿעלדער די דאָרשטיקע
פֿליט אַ צעטראָגנס דאָס פֿערד, דאָס צעבונטעוועטע,
און נאָך אים, נאָכן פֿערד, די צעבלוטיקטע פֿיסלעך
און ס׳צעקאַטעוועט געוויין פֿון ממזר אַלפֿרעד.
אונטערן דאַך, אויף אַן איבערגעפֿוילטן שטרוי־זאַק,
ליגט אַ נאַקעטער דער ממזר אַלפֿרעד,
קוקט אַרויס דורכן צוגעמאַכטן שײַבל
אויפֿן וואַלד אויפֿן נעכטיקן,
און אויף דער לבֿנה, וואָס איז אויפֿגעגאַנגען.
דער געלער ריח פֿון שטרוי־זאַק קריכט אין האַלדז אַרײַן,
קריכנדיקער פֿון די ווערעם וואָס אויף די קעפּלעך קרויטן
און אין די אויגן — ווי אַ צעשאָטענער גיפֿט־שטויב.
די לבֿנה הענגט אַקוראַט אַנטקעגן שײַבל,
אַזאַ קלאָרע און ריינע, ווי דאָס שלאָף־העמד
פֿונעם יינגעלע דניאל פֿון דער אַנטקעגנדיקער שטוב.
— לאָז מיר דיך אָנטאָן אויף זיך, לבֿנה,
זײַ מײַן שלאָף־העמד, לבֿנה,
דעק מיך צו, לבֿנה, דעק מיך צו!
Di beblekh hengen vi tseshpoltene oyeringlelkh,
un vilde kropeves flekhtn zikh in koltenes.
Dedi Bishop — a darer, a geler,
mit a haldz fun a gandz un a knop in der mitn —
mit a kin un mit lipn, vu keynmol
zaynen keyn vontses un bord nit gevaksn.
Der eplboym shlaydert fun zikh ale epl.
Der hunt ligt in baydl, der kop tsu di lapes,
mit an oysgeshtrekter tsung, vi fun tliye arunter,
un sopet vi a lekheridiker blozbalg.
Un zi — di Bishopikhe, a brayt-tsegosene,
mit a horikn goyder un fartroyerte oygn
zitst a farkrokhene in shotn fun eplboym
un hert vi in shleferenish dos gebril fun ir Alfred.
Ibern harts fun di felder di dorshtike
flit a tsetrogns dos ferd, dos tsebuntevete,
un nokh im, nokhn ferd, di tseblutikte fislekh
un s'tsekatavet geveyn fun mamzer Alfred.
Untern dakh, oyf an ibergefoyltn shtroi-zak,
ligt a naketer der mamzer Alfred,
kukt aroys durkhm tsugemakhtn shaybl
oyfn vald oyfn nekhtikn,
un oyf der levone, vos iz oyfgegangen.
Der geler riakh fun shtroi-zak krikht in haldz arayn,
krikhniker fun di verem vos oyf di keplekh kroyt
un in di oygn — vi a tseshotener gift-shtoyb.
Di levone hengt akurat antkegn shaybl,
aza klore un reyne, vi dos shlof-hemd
funem yingele Daniel fun der antkegndiker shtub.
— Loz mir dikh onton oyf zikh, levone,
zay mayn shlof-hemd, levone,
dek mikh tsu, levone, dek mikh tsu!
The beans hang like split little earrings,
and wild nettles braid themselves into tangles.
Daddy Bishop — thin, yellow,
with a neck of a goose and a knob in the middle —
with a chin and with lips where never
have any mustaches or beard grown.
The apple tree hurls from itself all apples.
The dog lies in the barn, its head to its paws,
with tongue stretched out, as if hanging from a gallows,
and pants like a holey bellows.
And she — Mrs. Bishop, broadly spread,
with a hairy goiter and mournful eyes
sits hunched in the shadow of the apple tree
and hears as if in drowsiness the screaming of her Alfred.
Across the heart of the thirsty fields
flies at a gallop the horse, the rebellious one,
and after it, after the horse, the bloodied little feet
and the lash-scattered weeping of bastard Alfred.
Under the roof, on an over-rotted straw sack,
lies naked the bastard Alfred,
looks out through the closed little window
at the nocturnal forest,
and at the moon that has risen.
The yellow smell of straw-sack creeps into the throat,
more creeping than the worms on cabbage heads
and in the eyes — like scattered poison-dust.
The moon hangs exactly opposite the little window,
so clear and pure, like the nightshirt
of the little boy Daniel from the house across.
— Let me put you on myself, moon,
be my nightshirt, moon,
cover me, moon, cover me!
Page 271. 'Mamzer Alfred' continuation. The portrait of Daddy Bishop: 'a darer, a geler' (thin, yellow), goose neck with a knob (Adam's apple), where no beard grows — a grotesque, reptilian figure. Mrs. Bishop has 'a horikn goyder' (a hairy goiter) and 'fartroyerte oygn' (mournful eyes), sitting 'farkrokhene' (hunched) as if in drowsy indifference to Alfred's screams. The boy chases behind a galloping horse with 'tseblutikte fislekh' (bloodied little feet). At night, naked on a rotted straw sack, Alfred smells the 'geler riakh' (yellow stench) that creeps in like worms. Looking at the moon, he compares it to the nightshirt of Daniel from the house across — a normal child with normal comforts. The heartbreaking prayer 'zay mayn shlof-hemd, levone, dek mikh tsu' (be my nightshirt, moon, cover me) expresses his desperate need for the simple covering and protection denied him.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions