אין אַ יום־טובֿדיקן טאָג
On a Holiday
Work 190 of 440
Page 233. 'Lider fun Umkum' new poem YUD-TES, 'In a yontevdikn tog' (On a Holiday). A dramatic narrative of a prisoner bound to a post awaiting execution. Section ALEF: They tied him to a post, braided the rope into a knot, left him standing until sunset. Behind him, fifteen paces away, his captors sat by a fire drinking tea, speaking 'hateful talk, song-warmed.' Section BET: Before him — a world drowned in snow. The setting sun shows seven horns cutting through clouds — blood from clouds freezing. Night comes barefoot on frozen paths. Section GIMEL: One captor rises and shows his strong hand — 'This hand can break the post like a splinter, tear the knot like a thread, save you from the hangman coming from the stormy forest. But why should this hand, which already braided the rope, unbraid it again?' Sadistic logic: the power to save but refusal to use it.
אין אַ יום־טובֿדיקן טאָג
א
... האָט מען מיך גענומען און צוגעבונדן צו אַ סלופּ,
און די עקן פֿון דער שטריק צונויפֿגעפֿלאָכטן אין אַ קנופּ,
און אַזוי אַ צוגעסלופּטן מיך געלאָזט שטיין
ביז די זון האָט שוין גענומען אונטערגיין:
און אַהינטער מיר, ניט ווײַטער פֿון אַ פֿופֿצן טריט,
בײַ אַ קנאַקנדיקן צווײַגן־פֿײַער, זאַלבעדריט,
זײַנען זיך געזעסן די, וואָס האָבן מיך געבראַכט צום סלופּ,
טיי געזופֿט און רייד גערעדט צווישן זופּ און זופּ,
רייד שׂנאהדיקע, זאַנג־געוואַרעמטע אויף הייסער צונג,
מיטן טיי די רייד געשלונגען שלונג נאָך שלונג.
ב
און פֿון פֿאָרנט מיר — אַ וועלט אין שניי פֿאַרטרונקען.
און אַ זון — שוין האַלב אין נאַכט אַרײַנגעזונקען.
פֿון דער צווייטער האַלב נאָך זעט מען זיך צעשפּרייטן
זיבן הערנער, איינער רויטער פֿאַרן צווייטן:
שנײַדט זיך דורך דורך זיבן וואָלקנס יעדער האָרן —
בלוט פֿון וואָלקנס ווערט פֿאַרהייטלט, ווערט פֿאַרפֿרוירן;
רויטע הערנער בלײַבן שטעכן אינעם גליווער
און צעברעקלען זיך פֿון אינעווייניקסטן שיווער:
און די נאָכט, נאָך אַלע פֿרוכטלאָזע געיעגן,
קומט אָן באָרוועס מיט די גליווערדיקע וועגן. —
ג
זײַנע היטער האָבן אָפּגעטרונקען זייער טיי.
הייבט זיך איינער אויף און גיט אַ זאָג אַזוי,
שטרעקנדיק צו מיר זײַן אויפֿגעקנוילטע האַנט:
— „אָט די האַנט איז שטאַרק — ווי מויער וואַנט,
אָט די האַנט קען איבערברעכן ווי אַ שפּאָן דעם סלופּ,
און צערײַסן ווי אַ פֿאָדעם דאָס געפֿלעכט פֿון קנופּ,
און דיך ראַטעווען פֿון תּליון וואָס קען באַלד
אָנקומען אַהער פֿון שטורעמדיקן וואַלד: —
נאָר צו וואָס זאָל אָט־די האַנט, וואָס האָט די שטריק
שוין איינמאָל אויפֿגעפֿלאָכטן, אָפּפֿלעכטן צוריק?
In a yontevdikn tog
ALEF
... hot men mikh genumen un tsugebundn tsu a slup,
un di ekn fun der shtrik tsunoyfgeflоkhtn in a knup,
un azoy a tsugesluptn mikh gelozt shteyn
biz di zun hot shoyn genumen untergeyn:
un ahinter mir, nit vayter fun a fuftsn trit,
bay a knaknedikn tsvayg-fayer, zalbedrit,
zaynen zikh gezesn di, vos hobn mikh gebrakht tsum slup,
tey gezuft un reyd geredt tsvishn zup un zup,
reyd sinedike, zang-gevaremte oyf heyser tsung,
mitn tey di reyd geshlungen shlung nokh shlung.
BET
Un fun fornt mir — a velt in shney fartrunken.
Un a zun — shoyn halb in nakht arayngezunken.
Fun der tsveyter halb nokh zet men zikh tseshpreytn
zibn herner, eyner royter farn tsveytn:
shnaydt zikh durkh durkh zibn volkns yeder horn —
blut fun volkns vert farheylt, vert farfruyrn;
royte herner blaybn shtekhn inem glivyer
un tsebrekhln zikh fun ineveyniktstn shiver:
un di nokht, nokh ale frukhtloze geyegn,
kumt on borves mit di glivyerdike vegn. —
GIMEL
Zayne hiter hobn opgetrunken zeyer tey.
Heybt zikh eyner oyf un git a zog azoy,
shtrekndik tsu mir zayn oyfgeknoyltе hant:
— „ot di hant iz shtark — vi moyer vant,
ot di hant ken iberbrekhhn vi a shpon dem slup,
un tseraysn vi a fodem dos geflekht fun knup,
un dikh rateven fun talyen vos ken bald
onkumen aher fun shturemdikn vald: —
nor tsu vos zol ot-di hant, vos hot di shtrik
shoyn eynmol oyfgeflоkhtn, opflekhtn tsurik?
On a Holiday
ALEF
... they took me and bound me to a post,
and the ends of the rope braided together into a knot,
and so left me tied to a post to stand
until the sun began to go down:
and behind me, not farther than fifteen paces,
by a crackling branch-fire, all three together,
sat those who had brought me to the post,
sipping tea and talking between sip and sip,
hateful talk, song-warmed on hot tongues,
with the tea swallowing the talk gulp after gulp.
BET
And before me — a world drowned in snow.
And a sun — already half sunk into night.
From the second half still one sees spreading
seven horns, each redder than the last:
each horn cuts through seven clouds —
blood from clouds becomes calmed, becomes frozen;
red horns remain stabbing into the frost
and crumble from the innermost shiver:
and the night, after all the fruitless chases,
comes barefoot with the frozen paths. —
GIMEL
His guards have finished drinking their tea.
One rises and speaks thus,
stretching toward me his balled-up hand:
— 'This hand is strong — like a wall,
this hand can break like a splinter the post,
and tear like a thread the braid of the knot,
and save you from the hangman who can soon
come here from the stormy forest: —
but why should this hand, which has the rope
already once braided, unbraid it again?'
Page 233. 'Lider fun Umkum' new poem YUD-TES, 'In a yontevdikn tog' (On a Holiday). A dramatic narrative of a prisoner bound to a post awaiting execution. Section ALEF: They tied him to a post, braided the rope into a knot, left him standing until sunset. Behind him, fifteen paces away, his captors sat by a fire drinking tea, speaking 'hateful talk, song-warmed.' Section BET: Before him — a world drowned in snow. The setting sun shows seven horns cutting through clouds — blood from clouds freezing. Night comes barefoot on frozen paths. Section GIMEL: One captor rises and shows his strong hand — 'This hand can break the post like a splinter, tear the knot like a thread, save you from the hangman coming from the stormy forest. But why should this hand, which already braided the rope, unbraid it again?' Sadistic logic: the power to save but refusal to use it.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions