ליכטיקע לאָמפּן
Bright Lamps
Work 132 of 440
Page 152. 'Bright Lamps' (Likhtike Lampn): A poem of the keeper of abandoned houses. Bright lamps in desolate houses — who lit them? People run screaming through trampled fields and sealed-up pits. Answer: I lit the lamps. I have the keys to dead houses. I am bound in eternal covenant to souls of vanished bodies, and to souls that come in nightly hours to knock on doors. Stones on stones, iron on iron. Who can step over eyes on stones, heads on iron, and come to call: gather the souls, bodies on stones and iron, bring them home? All screams pass away, even fear-screams. I will perform the miracle — stepping over the corpses. I am bound to souls that must first vanish, to souls that do not yet know the consoling hours that shine in the light of lamps I have lit in dead abandoned houses. The poet as keeper of catastrophe, covenant-bound to past, present, and future dead.
ליכטיקע לאָמפּן
ליכטיקע לאָמפּן אין וויסטע פֿאַרלאָזענע שטיבער —
ווער האָט געצונדן די ליכטיקע לאָמפּן?
איבער צעטראָמפּלטע פֿעלדער, פֿאַרפֿעסטעטע גריבער,
לויפֿן אום מענטשן און שרײַען אין גאַלאַנגסטיקן פֿיבער
איינער דעם צווייטן אַריבער:
ווער האָט געצונדן די ליכטיקע לאָמפּן?
איך האָב די ליכטיקע לאָמפּן געצונדן, —
איך האָב די שליסלען פֿון טויטע פֿאַרלאָזענע שטיבער;
איך האָב אין אייביקן בונד זיך געבונדן
צו די נשמות פֿון גופֿן, וואָס זײַנען פֿון לאַנג שוין פֿאַרשוואונדן,
אויך צו נשמות, וואָס קומען אין נאַכטיקע שטונדן
קלאַפּן אין טירן פֿון טויטע פֿאַרלאָזענע שטיבער.
שטיינער אויף שטיינער און אײַזן אויף אײַזן.
ווער וועט דעם וואונדער באַווײַזן
איבערצוטרעטן און איבערצושפּרײַזן
איבער די אויגן אויף שטיינער און קעפּ אויפֿן אײַזן —
קומען און אָנקלאַפּן, קומען און רופֿן:
— גיי, קלײַב צונויף די נשמות פֿון גופֿן,
גופֿן אויף שטיינער און גופֿן אויף אײַזן.
ברענג זיי אין דײַנע פֿאַרלאָזענע שטיבער.
אַלע געשרײַען פֿון מענטשן פֿאַרגייען —
וועלן פֿאַרגיין אויך די אַנגסטן־געשרײַען: —
וועל איך זיך לאָזן דעם וואונדער באַווײַזן,
איבערצוטרעטן און איבערצושפּרײַזן
איבער די אויגן אויף שטיינער און קעפּ אויפֿן אײַזן —
איך האָב אין אייביקן בונד זיך געבונדן
צו די נשמות פֿון גופֿן, וואָס דאַרפֿן ערשט ווערן פֿאַרשוואונדן,
אויך צו נשמות, וואָס ווייסן נאָך נישט פֿון די טרייסטפֿולע שטונדן,
שטונדן, וואָס לויכטן אין ליכט פֿון די לאָמפּן, וואָס איך האָב געצונדן
אין טויטע פֿאַרלאָזענע שטיבער.
Likhtike Lampn
Likhtike lampn in viste farлozene shtiber —
ver hot getsundn di likhtike lampn?
Iber tsetromplte felder, farfestete griber,
loyfn um mentshn un shrayen in galangstikn fiber
eyner dem tsveytn ariber:
ver hot getsundn di likhtike lampn?
Ikh hob di likhtike lampn getsundn, —
ikh hob di shlisln fun toyte farlozenе shtiber;
ikh hob in eybikn bund zikh gebundn
tsu di nshomes fun gufn, vos zaynen fun lang shoyn farshvundn,
oykh tsu nshomes, vos kumen in nakhtike shtundn
klapn in tirn fun toyte farlozenе shtiber.
Shteyner oyf shteyner un ayzn oyf ayzn.
Ver vet dem vunder bavaysn
ibertsutrеtn un ibertsuशprayзn
iber di oygn oyf shteyner un kep oyfn ayzn —
kumen un onklapn, kumen un rufn:
— Gey, klayb tsunoyf di nshomes fun gufn,
gufn oyf shteyner un gufn oyf ayzn.
Breng zey in dayne farlozenе shtiber.
Ale geshrayen fun mentshn fargeyen —
veln fargeyn oykh di angstn-geshrayen: —
vel ikh zikh lozn dem vunder bavaysn,
ibertsutrеtn un ibertsuшprayзn
iber di oygn oyf shteyner un kep oyfn ayzn —
ikh hob in eybikn bund zikh gebundn
tsu di nshomes fun gufn, vos darfn ersht vern farshvundn,
oykh tsu nshomes, vos veysn nokh nisht fun di treystfule shtundn,
shtundn, vos loykhtn in likht fun di lampn, vos ikh hob getsundn
in toyte farlozenе shtiber.
Bright Lamps
Bright lamps in desolate abandoned houses —
who has lit the bright lamps?
Over trampled fields, sealed-up pits,
people run around and scream in galloping fever
one over the other:
who has lit the bright lamps?
I have lit the bright lamps, —
I have the keys to the dead abandoned houses;
I have bound myself in eternal covenant
to the souls of bodies that have long since vanished,
also to souls that come in nightly hours
to knock on doors of dead abandoned houses.
Stones upon stones and iron upon iron.
Who will prove the miracle
to step across and stride over
over the eyes on stones and heads on iron —
to come and knock, come and call:
— Go, gather the souls of bodies,
bodies on stones and bodies on iron.
Bring them into your abandoned houses.
All the screams of people pass away —
the fear-screams too will pass: —
I will let the miracle be shown,
to step across and stride over
over the eyes on stones and heads on iron —
I have bound myself in eternal covenant
to the souls of bodies that must first be vanished,
also to souls that do not yet know the consoling hours,
hours that shine in the light of the lamps that I have lit
in dead abandoned houses.
Page 152. 'Bright Lamps' (Likhtike Lampn): A poem of the keeper of abandoned houses. Bright lamps in desolate houses — who lit them? People run screaming through trampled fields and sealed-up pits. Answer: I lit the lamps. I have the keys to dead houses. I am bound in eternal covenant to souls of vanished bodies, and to souls that come in nightly hours to knock on doors. Stones on stones, iron on iron. Who can step over eyes on stones, heads on iron, and come to call: gather the souls, bodies on stones and iron, bring them home? All screams pass away, even fear-screams. I will perform the miracle — stepping over the corpses. I am bound to souls that must first vanish, to souls that do not yet know the consoling hours that shine in the light of lamps I have lit in dead abandoned houses. The poet as keeper of catastrophe, covenant-bound to past, present, and future dead.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions