אָנזאָגערס, —
Announcers, —
Work 183 of 440
Page 226. 'Lider fun Umkum' poems YUD conclusion, YUD-ALEF, and YUD-BET. Poem YUD concludes: The stalks bloom in seas of flowers — 'from death the great abundance has already come.' Death's harvest is complete. Poem YUD-ALEF, 'Der toyt hot zikh tseblit' (Death Has Blossomed): Death blooms over the land, granaries fully loaded — ironic abundance. 'My brothers, hand in hand, let us dance in twisted round-dances.' Drunk on fragrant wine, 'dance into the heart of our last, perhaps, summer.' They consider crowning one person, but 'no — all of us are anointed.' All have drunk from death equally, all faces alike. 'The hour of sobriety will not return.' Collective drunkenness on death's wine. Poem YUD-BET, 'Di letste kleyder' (The Last Garments): 'The last garments on our bodies — even the last ones burned.' Even naked, man and wife no longer recognize each other. Total stripping of identity.
אָנזאָגערס, —
זאָגט אָן די בשׂורה אויף רעכטס און לינקס:
די זאַנגען בליען שוין אין ימען בלומען:
זאָגט אָן די בשׂורה אויף רעכטס און לינקס:
פֿון טויט די גרויסע שפֿע שוין געקומען.
יא
דער טויט האָט זיך צעבליט
דער טויט האָט זיך צעבליט אויף אונדזער לאַנד,
אַלע שפּײַכלערס וועלן זײַן פֿאַרפֿולט געלאָדן;
ברידער מײַנע, נעמט זיך האַנט אין האַנט,
לאָמיר טאַנצן אין פֿאַרדרייטע קאַראַהאָדן.
זאַנג־געטרונקענע פֿון ריחותדיקן ווײַן,
קלינגט אין טורעם־גלאָק פֿון אונדזער קומער:
ברידער מײַנע, טאַנצט, און טאַנצט אַרײַן
גלײַך אין האַרץ פֿון אונדזער לעצטן, אפֿשר, זומער.
לאָמיר אויסדערוויילן איינעם, און זײַן קאָפּ
לאָמיר זאַלבן און מיט קרוין באַקרוינען:
ברידער מײַנע, ניין — צוריק די קרוין אַראָפּ,
אַלע זײַנען מיר געזאַלבט ביז איינעם.
אַלע האָבן מיר פֿון טויט געטרונקען גלײַך —
זײַנען ענלעך אַלע אונדזערע געזיכטער:
ברידער מײַנע, אַלע צו איין קעניגרײַך, —
ס'וועט צוריק ניט קומען שוין די שעה פֿון ניכטער.
יב
די לעצטע קליידער
די לעצטע קליידער אויף אונדזער לײַב —
אויך די לעצטע פֿאַרברענט:
אַפֿילו נאַקעט האָבן הײַנט מאַן און ווײַב
זיך שוין אויך ניט דערקענט.
Onzogers, —
zogt on di bsure oyf rekhts un links:
di zangen blien shoyn in yamen blumen:
zogt on di bsure oyf rekhts un links:
fun toyt di groyse shefe shoyn gekumen.
YUD-ALEF
Der toyt hot zikh tseblit
Der toyt hot zikh tseblit oyf undzer land,
ale shpaykhlers veln zayn farfult gelodn;
brider mayne, nemt zikh hant in hant,
lomir tantsn in fardreyete karahоdn.
Zang-getrunkene fun reykhesdikn vayn,
klingt in turem-glok fun undzer kumer:
brider mayne, tantst, un tantst arayn
glaykh in harts fun undzer letstn, efsher, zumer.
Lomir oysderveyyln eynem, un zayn kop
lomir zalbn un mit kroyn bakroynen:
brider mayne, neyn — tsurik di kroyn arop,
ale zaynen mir gezalbt biz eynem.
Ale hobn mir fun toyt getrunken glaykh —
zaynen enlekh ale undzere gezikhter:
brider mayne, ale tsu eyn kenigraykh, —
s'vet tsurik nit kumen shoyn di sho fun nikhter.
YUD-BET
Di letste kleyder
Di letste kleyder oyf undzer layb —
oykh di letste farbrent:
afilu naket hobn haynt man un vayb
zikh shoyn oykh nit derkent.
Announcers, —
announce the tidings to right and left:
the stalks bloom already in seas of flowers:
announce the tidings to right and left:
from death the great abundance has already come.
YUD-ALEF
Death Has Blossomed
Death has blossomed over our land,
all granaries will be fully loaded;
my brothers, take each other hand in hand,
let us dance in twisted round-dances.
Drunk on song from fragrant wine,
ring the tower-bell of our sorrow:
my brothers, dance, and dance into
straight into the heart of our last, perhaps, summer.
Let us choose one, and his head
let us anoint and with a crown crown:
my brothers, no — down with the crown,
all of us are anointed to the last one.
All of us have drunk from death equally —
all our faces are alike:
my brothers, all to one kingdom, —
the hour of sobriety will not return.
YUD-BET
The Last Garments
The last garments on our bodies —
even the last ones burned:
even naked today man and wife
have no longer recognized each other.
Page 226. 'Lider fun Umkum' poems YUD conclusion, YUD-ALEF, and YUD-BET. Poem YUD concludes: The stalks bloom in seas of flowers — 'from death the great abundance has already come.' Death's harvest is complete. Poem YUD-ALEF, 'Der toyt hot zikh tseblit' (Death Has Blossomed): Death blooms over the land, granaries fully loaded — ironic abundance. 'My brothers, hand in hand, let us dance in twisted round-dances.' Drunk on fragrant wine, 'dance into the heart of our last, perhaps, summer.' They consider crowning one person, but 'no — all of us are anointed.' All have drunk from death equally, all faces alike. 'The hour of sobriety will not return.' Collective drunkenness on death's wine. Poem YUD-BET, 'Di letste kleyder' (The Last Garments): 'The last garments on our bodies — even the last ones burned.' Even naked, man and wife no longer recognize each other. Total stripping of identity.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions