110
And here two pious hands in moonlight,
Work 356 of 440
Page 414. Continuation of 'Hent' (Hands): 'frume hent in levone-likht' (pious hands in moonlight — Hebrew 'levana') 'famtshn' (grope) over God's open face. 'Neger-hent' (Negro hands) 'bamblen zikh gelinshtse' (dangle lynched) — stark image of racial violence. In sand and stone — 'a pitsl beyn' (tiny bone) from small finger — Holocaust imagery. 'Mayn tatns bentshndike kehune-hent' (my father's blessing priestly hands — Hebrew 'kehunah') etched in walls. 'Der kheshbn hot keyn end' (the reckoning has no end — Hebrew 'cheshbon'). Poet judges own hands. New poem 'Vort' (Word): not to be sated with word. Who 'tsunoyfgeport' (coupled) poet with word? Doesn't know the end of both. Wants to 'reydn, reydn, reydn' (speak, speak, speak) — speaks like 'vanderer in shlof' (wanderer in sleep). 'Benkshaft' (longing) like fire consumes. Destroys nearest things 'mit der shlekhtskayt fun a shpin' (with spider's wickedness). Would bridle will, chain feet to every place, make peace with all — if only to still 'fartsendikn hunger... nokh dir, vort' (consuming hunger for you, word).
110
און אָט צוויי פרומע הענט אין לבנה-ל"יכט,
ואס פגמטשן איבער גאָטס אלפענעבם געזיכט.
און אַט צוויי נעגער-הענט אין ליכט פון טאָג
וואָס באַמבלען זיך געלינטשטע זויף אַ ראָג.
און אָט האָב איך געזען אין זאָמד און שטיין
פון אַ קליינעם פינגערל א פיצל ביין.
און אָט האָב איך געזען ווי אויסגעקריצט אין ווענט
מיין טאַטנס בענטשנדיקע כהונה-הענט.
און נאַ, און נאַך -- -- דער חשבון האָט קיון ענד --
און אָט פּאַרמשפט איך מיינע אייגענע צוויי הענט.
וואַרט
[יט אַנצוזעטיקן זיך מיט דיר, וואָרט,
ניט צו זען דיך איינמאָל פּאַר אַלעַמאָל אַ פּאַרשטילטן :
ווער האַט מיך מיט דיר צונויפגעפּאָרט,
מז איך זל מיט האַס, ווי איצט, דיך שילטן1
איך ווייס ניט וואָס וועט זיין דער סוף פון אונדז, פון ביידן.
איך ווייס ניט ווי אַזוי צו קומען צו דעם סוף): --
און אָטדאָ, ווידער, איך וויל ריידן, ריידן, ריידן --
און אַטַיאָ רייד איך ווי א וואַנדערער אין שלְאָף.
עס פאַרצערט מיך אַזאַ בענקשאַפט -- אַזאַ פייער,
איך שפרייט די הענט מיינע וואוהין, וואוחין? --
דאָס נאָענטסטע, וואָס אַלע האַלטן אַזוי טייער,
צעשטער איך מיט דער שלעכטסקייט פון א שפין.
איך וואָלט פארצוימט, ווי מען צוימט א הונט, מיין ווילן,
איך וואַלט צוגעשמידט די פיס מיינע צו יעדן אָרט :
זתיך וואָלט שלום מאַכן מיט אַלץ, מיט אַלץ, אָבִי נאַר שטילן
דעם פּאַרצערנדיקן הונגער מיינעם נאֶך דיר, ווּאַרט.
Un ot tsvey frume hent in levone-likht,
vos famtshn iber gots ofenem gezikht.
Un ot tsvey neger-hent in likht fun tog,
vos bamblen zikh gelinshtse oyf a rog.
Un ot hob ikh gezen in zamd un shteyn
fun a kleynem fingerl a pitsl beyn.
Un ot hob ikh gezen vi oysgekritst in vent
mayn tatns bentshndike kehune-hent.
Un nokh, un nokh — — der kheshbn hot keyn end —
un ot farmshpt ikh mayne eygene tsvey hent.
Vort
Nit onzuzetikn zikh mit dir, vort,
nit tsu zen dikh eynmol far alemol a farshtiltn;
ver hot mikh mit dir tsunoyfgeport,
az ikh zol mit has, vi itst, dikh shiltn?
Ikh veys nit vos vet zayn der sof fun undz, fun beydn,
ikh veys nit vi azoy tsu kumen tsu dem sof; —
un otdo, vider, ikh vil reydn, reydn, reydn —
un oto reyd ikh vi a vanderer in shlof.
Es fartsert mikh aza benkshaft — aza fayer,
ikh shreyt di hent mayne vuhin, vuhin? —
dos noentste, vos ale haltn azoy tayer,
tseshter ikh mit der shlekhtskayt fun a shpin.
Ikh volt fartsoym, vi men tsoymt a hunt, mayn viln,
ikh volt tsugeshmit di fis mayne tsu yedn ort;
ikh volt sholem makhn mit alts, mit alts, obi nor shtiln
dem fartsendikn hunger maynem nokh dir, vort.
And here two pious hands in moonlight,
groping over God's open face.
And here two Negro hands in daylight,
dangling lynched upon a corner.
And here I saw in sand and stone
from a small finger a tiny bone.
And here I saw etched into walls
my father's blessing priestly hands.
And more, and more — — the reckoning has no end —
and here I judge my own two hands.
Word
Not to be sated with you, word,
not to see you once and for all silenced;
who coupled me with you,
that I should curse you with hatred, as now?
I don't know what will be the end of us, of both,
I don't know how to come to that end; —
and here, again, I want to speak, speak, speak —
and here I speak like a wanderer in sleep.
Such longing consumes me — such a fire,
I spread my hands where, where? —
the nearest thing, that all hold so dear,
I destroy with the wickedness of a spider.
I would bridle, as one bridles a dog, my will,
I would chain my feet to every place;
I would make peace with all, with all, if only to quiet
the consuming hunger of mine for you, word.
Page 414. Continuation of 'Hent' (Hands): 'frume hent in levone-likht' (pious hands in moonlight — Hebrew 'levana') 'famtshn' (grope) over God's open face. 'Neger-hent' (Negro hands) 'bamblen zikh gelinshtse' (dangle lynched) — stark image of racial violence. In sand and stone — 'a pitsl beyn' (tiny bone) from small finger — Holocaust imagery. 'Mayn tatns bentshndike kehune-hent' (my father's blessing priestly hands — Hebrew 'kehunah') etched in walls. 'Der kheshbn hot keyn end' (the reckoning has no end — Hebrew 'cheshbon'). Poet judges own hands. New poem 'Vort' (Word): not to be sated with word. Who 'tsunoyfgeport' (coupled) poet with word? Doesn't know the end of both. Wants to 'reydn, reydn, reydn' (speak, speak, speak) — speaks like 'vanderer in shlof' (wanderer in sleep). 'Benkshaft' (longing) like fire consumes. Destroys nearest things 'mit der shlekhtskayt fun a shpin' (with spider's wickedness). Would bridle will, chain feet to every place, make peace with all — if only to still 'fartsendikn hunger... nokh dir, vort' (consuming hunger for you, word).
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions