כאָטש איך האָב דאָ שוין זין צוויי — יורשים,
Though I already have two sons here — heirs,
Work 332 of 440
Page 389. 'A briv fun Amerike' continuation: though he has 'zin tsvey — yorshim' (two sons — heirs), a vulture's 'shnobl' (beak) never leaves his eye. Accompanied many 'tsu kvure' (to burial — Hebrew), but imagines his own grave 'ergets andersh — nit do' (somewhere else — not here). Does he not love 'dos land fun di shtatn' (the land of states — America)? When his father's earth burned, he felt a friend's hand from here. But 'poshet un ofn' (plainly, openly): 's'iz mir kalt... nit heymlekh' (I am cold, not at home). His stanzas may be 'shtekhik vi zamd' (stinging like sand) to a Yankee-son, may sound 'grinkayt' (greenness = naivety). But there's 'grinhorndike dinkayt' (greenhorn-like thinness) not all dare carry. This 'fremdkayt' (foreignness) gives wings over 'dem filistershn raykh' (the philistine realm). Being 'ay toyshev, ay ger' (both resident and stranger — Hebrew). Everyone is a 'toyshev' (resident) wherever they stand, but feeling also 'laykhtkayt fun a ger' (lightness of a stranger) — that is 'zkhus' (merit — Hebrew).
כאָטש איך האָב דאָ שוין זין צוויי — יורשים,
טוט זיך ניט אָפּ פֿון מײַן אויג קיינמאָל
דער פֿאַרצוקנדיקער שנאָבל פֿון אַ קאָרשון,
און פֿון מײַן אויער — זײַן בלוטדאָרשטיקער קול.
איך האָב אַ סך שוין דאָ באַגלייט צו קבֿורה,
און אַז איך טראַכט וועגן מײַן לעצטער שעה,
זע איך ניט מײַן גרוב מיט זיי אין איין שורה,
נאָר ערגעץ אַנדערש, אַנדערש — ניט דאָ.
צי האָב איך ניט ליב דאָס לאַנד פֿון די שטאַטן?
נו ווי קען איך ניט ליב האָבן דאָס לאַנד,
ווען עס האָט געברענט אונטער מיר די ערד פֿון מײַן טאַטן
האָב איך פֿון דאַנען דערפֿילט אַ פֿרײַנטס האַנט.
איך זאָג אָבער פּשוט און אָפֿן:
ס׳איז מיר קאַלט, ס׳איז מיר ניט היימלעך אין לאַנד:
און מעגן מײַנע איצטיקע סטראָפֿן
פֿאַר אַ יענקי־זון זײַן שטעכיק ווי זאַמד,
און פֿאַר אַנדערע מעג עס קלינגען מיט גרינקייט, —
אָבער דו פֿאַרשטייסט דאָך מיך גוט,
אַז ס׳איז דאָ אַזאַ גרינהאָרנדיקע דינקייט,
וואָס טראָגן זי ניט אַלע האָבן מוט.
און אַזאַ פֿרעמדקייט איז דאָ, וואָס גיט פֿליגלען
צו שוועבן איבער דעם פֿיליסטערשן רײַך,
און אַלץ זען ווי דורך אָפֿענע שפּיגלען
און ניט אײַנתּושבֿן זיך מיט אַלעמען גלײַך.
און פֿון דער הייך שלײַדערן פֿײַלן
און פֿאַר איין מאָל זײַן: אי תּושבֿ, אי גר,
און זען זיך אַליין פֿאַר ווײַטע מײַלן,
און אין זיך אַליין צילן דאָס געווער.
אַ תּושבֿ אויף דער וועלט איז יעדער, יעדער,
אויף וועלכן לאַנד ער זאָל ניט שטעלן זײַן פֿוס:
אָבער פֿילן אין פֿוס אויך לײַכטקייט פֿון אַ פֿעדער,
אויך לײַכטקייט פֿון אַ גר — דאָס איז שוין זכות.
Khotsh ikh hob do shoyn zin tsvey — yorshim,
tut zikh nit op fun mayn oyg keynmol
der fartsukndiker shnobl fun a korshun,
un fun mayn oyer — zayn blutdorshtiker kol.
Ikh hob a sakh shoyn do bagleygt tsu kvure,
un az ikh trakht vegn mayn letster sho,
ze ikh nit mayn grub mit zey in eyn shure,
nor ergets andersh, andersh — nit do.
Tsi hob ikh nit lib dos land fun di shtatn?
Nu vi ken ikh nit lib hobn dos land,
ven es hot gebrent unter mir di erd fun mayn tatn
hob ikh fun danen derfilt a fraynts hant.
Ikh zog ober poshet un ofn:
s'iz mir kalt, s'iz mir nit heymlekh in land:
un megn mayne itstige strofn
far a yenki-zun zayn shtekhik vi zamd,
un far andere meg es klingen mit grinkay, —
ober du farshteyst dokh mikh gut,
az s'iz do aza grinhorndike dinkayt,
vos trogn zi nit ale hobn mut.
Un aza fremdkayt iz do, vos git fliglen
tsu shvebn iber dem filistershn raykh,
un alts zen vi durkh ofene shpiglen
un nit ayntoyshevn zikh mit alemen glaykh.
Un fun der heykh shleydern fayln
un far eyn mol zayn: ay toyshev, ay ger,
un zen zikh aleyn far vayte mayln,
un in zikh aleyn tsiln dos gever.
A toyshev oyf der velt iz yeder, yeder,
oyf velkhn land er zol nit shteln zayn fus:
ober filn in fus oykh laykhtkayt fun a feder,
oykh laykhtkayt fun a ger — dos iz shoyn zkhus.
Though I already have two sons here — heirs,
the convulsive beak of a vulture
never leaves my eye,
and from my ear — its bloodthirsty voice.
I have already accompanied many here to burial,
and when I think of my last hour,
I don't see my grave with them in one row,
but somewhere else, elsewhere — not here.
Do I not love the land of the states?
Well how can I not love the land,
when the earth of my father burned beneath me
I felt from here a friend's hand.
But I say plainly and openly:
I am cold, it is not homely for me in the land:
and my present stanzas may
be stinging like sand to a Yankee-son,
and to others it may sound like greenness, —
but you understand me well,
that there is such a greenhorn-like thinness,
that not all have the courage to carry.
And there is such foreignness here, that gives wings
to hover over the philistine realm,
and see all as through open mirrors
and not settle in equally with everyone.
And from the height to hurl arrows
and at once be: both resident, and stranger,
and see oneself for distant miles,
and aim the weapon at oneself.
A resident on the world is everyone, everyone,
on whichever land he may set his foot:
but to feel in the foot also lightness of a feather,
also lightness of a stranger — that is already merit.
Page 389. 'A briv fun Amerike' continuation: though he has 'zin tsvey — yorshim' (two sons — heirs), a vulture's 'shnobl' (beak) never leaves his eye. Accompanied many 'tsu kvure' (to burial — Hebrew), but imagines his own grave 'ergets andersh — nit do' (somewhere else — not here). Does he not love 'dos land fun di shtatn' (the land of states — America)? When his father's earth burned, he felt a friend's hand from here. But 'poshet un ofn' (plainly, openly): 's'iz mir kalt... nit heymlekh' (I am cold, not at home). His stanzas may be 'shtekhik vi zamd' (stinging like sand) to a Yankee-son, may sound 'grinkayt' (greenness = naivety). But there's 'grinhorndike dinkayt' (greenhorn-like thinness) not all dare carry. This 'fremdkayt' (foreignness) gives wings over 'dem filistershn raykh' (the philistine realm). Being 'ay toyshev, ay ger' (both resident and stranger — Hebrew). Everyone is a 'toyshev' (resident) wherever they stand, but feeling also 'laykhtkayt fun a ger' (lightness of a stranger) — that is 'zkhus' (merit — Hebrew).
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions