זײַנע אויגן ווערן קײַלעכדיקער, ברייטער,
His eyes become rounder, wider,
Work 156 of 440
Page 195. 'Di Shtal' Sections V-Z: The younger brother's eyes widen, seeing again what his brothers have seen and want to forget. Section V: His boyish lips break out sobbing with unleashed bitterness — he hears a 'bas-kol' (divine voice/echo) from the stable. The lion, tiger, eagle, deer call from the stable. These are the symbolic animals of Jewish spiritual virtues from Pirkei Avot — now trapped in the desecrated synagogue-stable. 'Where should a lion live? In the forest — yet he stands sealed in a stable.' The bitter accusation: 'In fear for our own skins we fled to the forest' — no one comes to witness 'the shame of the broken door.' 'We are together. And they: in the stable — alone.' Section Z: The weary brothers respond with their ever-present 'smiling sorrow': 'The forest is repugnant to us; but not repugnant is the dying summer. We are already sated with years.' Their resignation contrasts with the young brother's outrage.
זײַנע אויגן ווערן קײַלעכדיקער, ברייטער,
און זיי זעען נאָכאַמאָל און ווידער
דאָס, וואָס אויף דער ערד דער גראָבער און טויטער
האָבן שוין געזען, און ווילן שוין פֿאַרגעסן, זײַנע ברידער.
ו
אין אַ געוויין פֿון אומגעדולד, דערשיטערונג
ברעכן אויס די יינגלישדיקע ליפּן,
און מיט פֿרײַגעלאָזענער פֿאַרביטערונג
נעמען זײַנע ליפּן כליפּען:
— די שטאַל, די שטאַל.
איך הער אַ בת־קול פֿון דער שטאַל,
עס רופֿט דער לייב פֿון דער שטאַל,
דער טיגער,
דער אַדלער,
דער הירש פֿון דער שטאַל.
וואו באַדאַרף וואוינען אַ לייב? — אין וואַלד;
שטייט ער גאָר פֿאַרזיגלט אין שטאַל.
וואו באַדאַרף וואוינען אַ טיגער,
אַן אָדלער, אַ הירש? — אין וואַלד:
שטייען זיי גאָר אַלע אין שטאַל.
אין שרעק פֿאַר דער אייגענער פֿעל
אַנטלאָפֿן אין וואַלד זײַנען מיר:
דערמאָנט זיך נישט קיינער צו קומען באַטרעטן
די שטאַליקע שוועל,
פֿאַרנעמען די שאַנד פֿון דער איבערגעבראָכענער טיר.
מיר קלײַבן נישט איבער: צי ליגן באַהאַלטן אין וואַלד,
צי וואַלגערן זיך אויף די שליאַכן אין שטויב:
מיר זײַנען צוזאַמען. און זיי: אין דער שטאַל, — אַליין.
דער טיגער, דער אָדלער, דער הירש און דער לייב.
ז
ענטפֿערן די מידע ברידער;
שמייכלען אַלץ מיט זייער שמייכלענדיקן קומער:
— דער וואָלד איז, אפֿשר, אונדז דערווידער;
אָבער נישט דערווידער איז דער שטאַרבנדיקער זומער.
מיר זײַנען שוין מיט יאָרן זאַט,
Zayne oygn vern kaylekhdiкer, breyter,
un zey zeen nokhamol un vider
dos, vos oyf der erd der grober un toyter
hobn shoyn gezen, un viln shoyn fargesn, zayne brider.
V
In a geveyn fun umgedult, dershiterung
brekhn oys di yinglishdike lipn,
un mit fraygelozener farbiterung
nemen zayne lipn khlipn:
— Di shtal, di shtal.
Ikh her a bas-kol fun der shtal,
es ruft der leyb fun der shtal,
der tiger,
der odler,
der hirsh fun der shtal.
Vu badarf voynen a leyb? — in vald;
shteyt er gor farziglt in shtal.
Vu badarf voynen a tiger,
an odler, a hirsh? — in vald:
shteyen zey gor ale in shtal.
In shrek far der eygener fel
antlofn in vald zaynen mir:
dermont zikh nisht keyner tsu kumen batretn
di shtalike shvel,
farnemen di shand fun der ibergebrokheпer tir.
Mir klaybn nisht iber: tsi lign bahaltn in vald,
tsi valgern zikh oyf di shlyakhn in shtoyb:
mir zaynen tsuzamen. Un zey: in der shtal, — aleyn.
Der tiger, der odler, der hirsh un der leyb.
Z
Entfern di mide brider;
shmeykhlеn alts mit zeyer shmeykhlendikn kumer:
— Der vold iz, efsher, undz dervider;
ober nisht dervider iz der shtarbndiker zumer.
Mir zaynen shoyn mit yorn zat,
His eyes become rounder, wider,
and they see once more and again
that which on the crude and dead earth
his brothers have already seen, and want now to forget.
V
In a weeping of impatience, agitation
break out the boyish lips,
and with unleashed bitterness
his lips begin to sob:
— The stable, the stable.
I hear a divine voice from the stable,
the lion calls from the stable,
the tiger,
the eagle,
the deer from the stable.
Where should a lion live? — in the forest;
yet he stands sealed in a stable.
Where should a tiger live,
an eagle, a deer? — in the forest:
yet they all stand in a stable.
In fear for our own skins
we fled to the forest:
no one remembers to come and tread
the stable's threshold,
to behold the shame of the broken door.
We don't choose: whether to lie hidden in the forest,
or wander on the roads in dust:
we are together. And they: in the stable — alone.
The tiger, the eagle, the deer and the lion.
Z
The weary brothers answer;
smiling still with their smiling sorrow:
— The forest is, perhaps, repugnant to us;
but not repugnant is the dying summer.
We are already sated with years,
Page 195. 'Di Shtal' Sections V-Z: The younger brother's eyes widen, seeing again what his brothers have seen and want to forget. Section V: His boyish lips break out sobbing with unleashed bitterness — he hears a 'bas-kol' (divine voice/echo) from the stable. The lion, tiger, eagle, deer call from the stable. These are the symbolic animals of Jewish spiritual virtues from Pirkei Avot — now trapped in the desecrated synagogue-stable. 'Where should a lion live? In the forest — yet he stands sealed in a stable.' The bitter accusation: 'In fear for our own skins we fled to the forest' — no one comes to witness 'the shame of the broken door.' 'We are together. And they: in the stable — alone.' Section Z: The weary brothers respond with their ever-present 'smiling sorrow': 'The forest is repugnant to us; but not repugnant is the dying summer. We are already sated with years.' Their resignation contrasts with the young brother's outrage.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions